NieuwsTeken een poppetje

Poppetjes tekenen. Wat een drama is dat. Of eerder, wat kun je daar een drama van maken!

Mijn Perfecte Patty (die eigenlijk veel meer aanwezig is dan ik eigenlijk dacht..) vond alles wat ik maakte niet goed genoeg. Dat is het overigens nog steeds niet, maar nu luister ik gewoon wat minder naar mijn Perfecte Patty.

Want poppetjes, daar moest natuurlijk alles aan kloppen. Verhoudingen, ogen, neus, mooie vingers, benen recht, schoenen in verhouding, juiste nek, mooi haar, blablabla.

Tot ik laatst langs een plaatje kwam van iemand die het heel anders aanpakte. Bolletje lijf, bolletje hoofd erop, korte beentjes, armpje ergens, geen vingers, klaar. Het zag er nog leuk uit ook en het stond in een tijdschrift bij een artikel. Waar doe ik toch zo moeilijk over?! Dacht ik toen.

Dus ik ben het ook eens gaan proberen, zelfde idee maar in mijn stijl. Dus met details want daar word ik altijd zo vrolijk van. En wonder boven wonder ging dat eigenlijk best leuk. En kreeg ik er plezier in! En bij elk poppetjes probeerde ik weer wat anders en leerde ik weer wat nieuws. Hoera! Poppetjes zijn dus helemaal niet zo moeilijk.

Waarschijnlijk blijven ze nog een tijdje veranderen, maar in ieder geval is het in mijn hoofd niet meer zo moeilijk allemaal. Dat laat de droom van ooit eens een kinderboek illustreren toch weer iets dichterbij komen.